Τα όπλα και ο πόλεμος από τη διαφορετική ματιά του Ροντάρι.
Ένα ποίημα που βρήκε σε σχολικό βοήθημα και κοινοποίησε η δασκάλα Θεοδώρα Ντάνου.
"Imagination is more powerful than knowledge"- Albert Einstein
Τα όπλα και ο πόλεμος από τη διαφορετική ματιά του Ροντάρι.
Ένα ποίημα που βρήκε σε σχολικό βοήθημα και κοινοποίησε η δασκάλα Θεοδώρα Ντάνου.
Όταν οι καμπάνες σταμάτησαν τον πόλεμο του Τζιάνι Ροντάρι, Εκδόσεις Άγκυρα
“Ήταν μια φορά κι έναν καιρό ένας πόλεμος”. Έτσι απλά και
σκληρά αρχίζει το παραμύθι του σημαντικού Ιταλού συγγραφέα, δασκάλου και
δημοσιογράφου Τζιάνι Ροντάρι “Όταν οι καμπάνες σταμάτησαν τον πόλεμο”.
Πρόκειται για ένα κείμενο του συγγραφέα από τη συλλογή διηγημάτων “Παραμύθια
από το τηλέφωνο” (Favole al telefono). Το La Guerra delle campane είναι ένα
αριστουργηματικό έργο, ένα λυρικό κείμενο, γεμάτο από τη σκληρότητα του πολέμου
και ταυτόχρονα με διάχυτη την ανθρώπινη μοίρα, τον πόνο και τη λύτρωση της.
Από το
αφιέρωμα στο ELNIPLEX: Τα καλύτερα βιβλία για την ειρήνη και τον πόλεμο.
Με μια τηλεδιάσκεψη γιόρτασαν σήμερα το πρωί τα 100 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου Ιταλού συγγραφέα παιδικών βιβλίων Gianni Rodari τα συνεργαζόμενα σχολεία στο eTwinning project: «Μ ένα μολύβι και χαρτί… και τον Ροντάρι οδηγητή!».
Οι μικροί
μαθητές μίλησαν για τον Ροντάρι και παρουσίασαν εργασίες δημιουργικής γραφής.
Αφιέρωμα στα
100 χρόνια από τη γέννηση του Ροντάρι είχε και η Google η οποία του αφιέρωσε το σημερινό doodle.
Μια ιδέα από το LIVING DEMOCRACY
Οι μαθητές ενθαρρύνονται να δημιουργούν ουσιαστικά οράματα.
Ένας άνθρωπος χωρίς ουτοπικά οράματα περιορίζεται στην αποδοχή της ισχύουσας
κατάστασης.
Δίνεται στους μαθητές η ευκαιρία να χρησιμοποιήσουν τα
ταλέντα τους όπως η φαντασία και η δημιουργικότητα.
Καλούνται να φανταστούν τον εαυτό τους σε διάφορους ρόλους όπως
του δάσκαλου, του αρχιτέκτονα, του γεωργού ή ενός μάγου.
Κάθε μαθητής/τρια συμπληρώνει (ενδεικτικά) τις παρακάτω προτάσεις κι
αν μπορεί τις αιτιολογεί:
Αν ήμουν ένας σπουδαίος μάγος!
Θα δημιουργούσα …
Θα σταματούσα …
Θα έκλεινα …
Θα ξεχνούσα…
Θα εναντιωνόμουν …
Θα συνέχιζα …
Θα έκανα …
Θα άλλαζα …
Οι μαθητές/τριες αναστοχάζονται σχετικά με το αν θα μπορούσε να γίνει κάτι για
να μπορέσει να πραγματοποιηθεί μια από τις επιθυμίες ή τις προτάσεις τους.
Το βιβλίο του Ροντάρι απευθύνεται (και) στα παιδιά (που
κρύβουμε μέσα μας). Ξέρω, ναι, θλιβερό κλισέ για ετούτο το μπλογκ αλλά κρύβει
μια αλήθεια – γιατί εκείνο που μας συνδέει με την παιδικότητά μας, περισσότερο
απ' όλα τ' άλλα, είναι ένα ποσοστό φαντασίας που καταφέραμε με κόπους να
κουβαλάμε και ως ενήλικες.
Το να παραμένεις ανέμελος, υπερενθουσιώδης ή ανεύθυνος δεν σημαίνει ότι σε μεταφέρει πίσω στην παιδικότητά σου, σημαίνει μόνο ότι σε απομακρύνει από την ενήλικη ζωή.
Μόνο για την φαντασία, την Φανταστική, αξίζει να παλέψει ένας ενήλικας, ένα ιδιαίτερα πανεύκολο κεκτημένο (τουλάχιστον έξω από τις περισσότερες στείρες εκπαιδευτικές αίθουσες) για τα παιδικά μυαλά.
Διαβάστε ολόκληρο το αφιέρωμα, εδώ.....>>>
Ανάγνωση: Ωρέλια Στήκα και Γιάννα Κούλα από το Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών "ΡΟΔΑ"